17-12-13

loop naar het andere strand : zondag 15 december

 

In Zeebrugge aangekomen, dachten we eerst : oei, we zijn met niet veel vandaag.

Maar toen kwamen er van overal “Red Ladies” uit de auto’s gestapt, en werd er een mooie groep gevormd. Bart leidde “zijn” dames naar het strand, waar we zoals gewoonlijk even opwarmden.

De uitdaging was om naar de Pier te lopen en terug (zo’n slordige 6 km). Wie minder ver wou, kon altijd de trapjes nemen en eerder terugkeren.

En dan begonnen we eraan : de Pier lag voor ons te stralen, de zon scheen uitnodigend op de golven en de zee… kabbelde rustig verder. Kortom, een betere dag konden we ons niet wensen voor het lopen aan ’t zèètje. Eerst wat ploeteren in het mulle zand, maar Bart leidde zijn dames daarna naar een zandvlakte die wat steviger was.

Met ons drieën vormden we de rode lantaarn van de groep : genietend van elkaars gezelschap, de zilte zeelucht en een schitterende zon, kwam de Pier toch rapper dichtbij dan we hadden verwacht.

Het laatste stukje ernaartoe was toch weer even ploeteren in het zachte zand,  maar we gingen door.

Dan rechtsom gekeerd : met de wind in de rug, konden we al de terugtocht aanvatten.

Lopen en kletsen, ondertussen genieten van het mooie zicht en de ruisende zee, terugkeren naar het einddoel. De chocolademelk was een warme belofte, en de knerpende schelpen onder onze voeten, moedigden ons aan om vooral te genieten van het natuurmoment.

 

En voor we ’t beseften, waren we al terug : de Ladies waren  volop aan het stretchen, enkelen waren al vroeger teruggekeerd om het traktaat klaar te zetten. Een heerlijke opwarmer, zo’n warme beker cholademelk ! Samen wat babbelen in de open lucht, met zicht op zee, daarbij nog genietend van al het lekkers, zomaar gebakken om te delen – als dat geen fijn samenzijn is.

Daarbij stelden we vast dat er zelfs luxe-chocolademelk was… geserveerd in een thermos van Pierre Cardin ! 

Dan tijd voor de terugtocht, stilaan vertrok iedereen huiswaarts. Wij met zijn vieren, Christine als chauffeur, de wagen volgeladen richting Tillegem. Tenminste : dat was toch de bedoeling.

Je kan je er wel iets bij voorstellen : vier vrouwen in een auto, babbelend over de dingen des levens… tot we merkten dat we een afslag hadden gemist ! Gelach alom, tot aan het volgende kruispunt : de achterbank was totaal gedesoriënteerd (wat niet zo moeilijk is...). Gelukkig lazen we plots een richtingwijzer : Zuienkerke ! We kwamen niet meer bij, toen bleek dat een van ons zo goed als thuis was, en toch niet had herkend waar we waren.

“Ja, een GPS is toch wel een handig ding” werd toen gezegd, maar wist je dat Kristien  helemaal weg is van de

 GSP ???? …

(Even vertalen : het geplooide stratenplan….)

Gelukkig raakten we toch de Expressweg op. Aan de Torhoutsesteenweg. dacht iedereen dat Kristien aan de lichten rechtsaf ging slaan. Hilariteit alom toen bleek dat onze chauffeur verkoos om rechtdoor te rijden. We lachten tranen met tuiten, maar onze chauffeur bracht ons zonder blikken of blozen wel veilig tot in Tillegem bos.

Of hoe vier vrouwen, na een heel geslaagde loop aan zee, ook volop genoten van de rit naar huis !

Bedankt aan de organisatoren, de bakkers, alle Ladies en het zonnige Zeebrugge voor de heerlijke voormiddag !

18:11 Gepost door bart | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.