27-09-09

isabelle blogt: 10 jaar Ladies Running Center.

20 september 2009. Alle ingrediënten waren aanwezig om er een sprankelende feestdag van te maken: stralend weer, een - speciaal voor de gelegenheid? - autovrij Brugge, een unieke feestlocatie en niet te vergeten, de aanwezigheid van "onze" man en the ladies.

Om 9 uur was het verzamelen geblazen in de Orangerie waar we "verzusterden" met de aanwezige Ladies. De naametiketjes bleken een schot in de roos.  Buiten stonden enkele panelen opgesteld met foto's, krantenartikels,...die verwezen naar speciale momenten in de roemrijke geschiedenis van 10 jaar Ladies.  In de Orangerie, voor de gelegenheid prachtig versierd met hier en daar een knipoog naar onze verenigingskleuren, werden we getrakteerd op een rijkelijk gevuld en overheerlijk ontbijtbuffet, dat door alle aanwezigen bijzonder goed werd gesmaakt.   Dat de ladies goed kunnen "babbelen" is tot ver buiten de stadsgrenzen bekend, maar dat er in ieder van ons ook een rasecht nachtegaaltje schuilt bleek uit de unieke versie van "ik hou van u" van Noordkaap, die als eerbetoon aan onze Bart gebracht werd. 

Na het muzikaal intermezzo werden we in 2 groepen opgesplitst en trokken we met een gids de stad in.  Tijdens de wandeling werd af en toe halt gehouden bij gebouwen, monumenten, stadswijken... die allen in verband stonden met het thema "vrouw".  De anekdotes en de citaten van toenmalige geleerden en kerklieden over "de vrouw", die onze gids Leen voorlas, deed bij velen onder ons toch vaak de wenkbrauwen fronsen of werden op hoongelach onthaald.

Na de wandeling werden we terug verwacht in de Orangerie waar we buiten vergast werden op een lekker aperitief en hapjes, opgeluisterd door een prachtig verrassingsoptreden van Bart's in rood-zwart uitgedost koor "The Bare Necessities".  Na het middagmaal werden we om 15 uur verwacht aan de Huidevetterskaai voor een boottochtje op de Reien. Met z'n allen in één bootje,  voeren we langs Brugge's mooiste plekjes. Zo ook langs onze feestlocatie - nooit geweten trouwens dat deze bootjes uitgerust zijn met een claxon - waar onze ladies-organisatoren luid werden toegejuicht. 

Eenmaal terug in de Orangerie stond ons een verrukkelijk dessertbuffet te wachten, alles artisanaal bereid door enkele Lady Chefs en Bart.  Een van onze ladies vond inspiratie in het liedje "Rood" van Marco Borsato om een prachtig gedicht voor te dragen.  Het einde van de feestdag naderde.  Met een mooi souvenir - witte/rode bloem in een vaasje - trokken we huiswaarts boordevol mooie herinneringen aan een prachtige dag die ons nog lang zal bijblijven. 

We kijken alvast uit naar 20 jaar Ladies!

Isabelle Norree

19:29 Gepost door bart in joggen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

09-09-09

cathérine blogt: memorial van damme 2009

Vrijdag 4 september. De hemel scheurt open en er vallen bakken water naar beneden. Gelukkig is de manifestatie maar deze avond en hebben we nog even tijd om op onze knieen mooi weer af te smeken. Stipt op tijd rijden we met twee auto's, zeven taterende dames en één in het oog houdende coach, het drukke vrijdagavondverkeer in. We moeten Bart volgen, want hij weet een sluipweg, makkelijker gezegd dan gedaan. Oeps, bij aankomst blijkt één van de dames haar kaart niet bij te hebben en daarvoor moet je nog ZOOOOOVEEEEEEL e-mails sturen. MAAR, kunnen we binnen zonder kaart?   YES WE CAN!!!

Een overweldigend groot stadion openbaart zich voor ons, al gedeeltelijk gevuld met een enthousiaste menigte van alle slag. Eerst lopen de jongeren en ze mogen terecht trots zijn om op zo'n manifestatie hun prestaties te kunnen meten met elkaar. Wij eten ondertussen onze meegebrachte boterhammen op en de snoepjes gaan van rechts naar links en terug. Ondertussen is het stadion volledig volgelopen wat een mooi zicht is. Ook Tia Hellebaut wordt gespot op het grote scherm. Dan komen de groten der aarde, gepresenteerd in elk een felgekleurde sportcar, Bolt, Bekele......

Het is voor ons een lesje in nederigheid als je die getrainde mannen en vrouwen ziet. Zowel de lopers, polstokspringers, speerwerpers, hoogspringers en verspringers laten het beste van zichzelf zien,opgezweept door een djembé groepje, maar evenzeer door het enthousiaste publiek. Met een moeilijk op gang komende beweging, en een beetje BOE-geroep (voor de vip's die de wave niet voortzetten) waait een minutenlange mexican wave het stadion rond. Wat kan éénsgezindheid toch mooi zijn! Ondertussen komen we ogen tekort om alle sportprestaties op onze lens te krijgen. Een wereldrecord sneuvelt, iemand zweeft over meer dan 4m80, een speer vliegt ongelooflijk ver, het lopen lijkt een zucht, zelfs het regenbuitje kan hun prestaties niet kelderen. "Moeilijk gaat over opgeven is voor altijd". We kunnen ons de trots voorstellen van deze topsporters wanneer ze op een podiumplaats komen. Ze hebben er hard voor gewerkt en verdienen zondermeer onze waardering.

Nadat de laatste winnaars van het podium gestapt zijn (met klein communotair wissewasje) en het applaus is stilgevallen sluit Clousseau het hele gebeuren af met een daverend optreden.We zingen uit volle borst mee,zwaaiend met een innig ontroerend lichtje gevolgd door vonken en vuur...

Qui je vous aime, ons geheim.....

Bart en de zeven dames

17:46 Gepost door bart in joggen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |